”Yarası Var İhanetin”

Bir suskunluk çöktü odanın içine,
Sanki duvarlar bile biliyordu ihanetini…
Adımı anmadan gitmişsin,
Ama geride bıraktığın acı
Bir ömür yetecek kadar derin be kadın.

Yastığım senin kokundan değil,
Söylediğin yalanlardan ıslandı.
Bir tebessümüne kandım yıllarca,
Meğer her gülüşünde
Bir bıçak saklıymış bana…

Elimde titreyen bir gerçeğin izleri,
Bir yabancının gölgesi düşmüş gözlerine…
O gün anladım;
Sevda bazen bir dua değil,
Bazen de Allah’ın kullarına sınavıdır.

“Gitmem” demiştin ya hani,
“Yıkmam seni” diye söz vermiştin ya…
İşte en çok o sözler yakıyor beni,
Çünkü bir insan en büyük ihaneti
En çok sevdiğine yaparmış meğer.

Yarası var ihanetin içimde,
Bir ömür geçse de kapanmıyor be kadın…
Yarası var ihanetin içimde,
Sözlerin kaldı, sen kaldın, ben kaldım paramparça.
Ben seni sevdiğim için
Kaybettim kendimi…
Sen beni unuttuğun için
Kaybettin adamlığını.

Kendime sordum günlerce:
“Nerede hata yaptım?
Hangi gün eksik sevdim seni?”
Ama cevap çıkmadı içimden.
Çünkü ihanet,
Sevenin değil,
Vicdanı olmayanın eseridir.

Bir başkasının omzuna koymuşsun başını,
Benim yıllarca taşıdığım başını…
İşte o an öldüm ben,
Kalbim içimde
Sessizce gömüldü sana.

Sıfırlandım o gün,
Sözünün bittiği yerde durdum.
Ama sıfır olmak
Bitmek değilmiş meğer…
Bazen insan
En büyük acının içinde
Bir “Bir” kurarmış kendine.

Ben yıkıldım ama kalbim
Sende kalmadı artık.
Senin bıraktığın boşlukla değil,
Kendimle konuşarak
Toparladım gölgemi.

Ama ihanet…
Onun izi başka…
Onu zaman bile tam silemiyor.

Yarası var ihanetin içimde,
Bir yanım seni seviyor, diğer yanım sövüyor sessizce.
Yarası var ihanetin içimde,
Kırıldım, ezildim, tükendim… ama yine de susuyorum.
Ben seni affetmek için değil,
Kendimi öldürmemek için yaşıyorum be kadın…

Bir gün belki anlarsın
İhanetin ne yaktığını,
Belki bir sabah uyandığında
Yüzüne vuran yalnızlık seni de paramparça eder.

O gün beni hatırlarsın;
Sana yüreğini açan adamı,
Yalanlarına rağmen seni sırtında taşıyan adamı…

Ama işte o gün,
Ben çoktan başka bir ömrün kapısında olurum.
Çünkü ihanet
Sevdayı bitirmez,
Sadece seveni sessizce öldürür.

Ben öldüm be kadın…
Ama sen mezarıma bile bakamadın.

Yarası var ihanetin içimde,
Ne içince geçiyor, ne ağlayınca…
Yarası var ihanetin içimde,
Sen gittin diye değil,
Beni hiç sevmediğini anladığım için
Bitiyor ömrüm…

Kategoriler:


Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir