”Sustum Senin Yüzünden”

Diz çöktürdün hayata, adınla başlar bu yara,
İçimden bir şey koptu, bıraktığın o akşamda.
Ses etmedim gidişine, gurur koydum yoluna,
Ben susarken ağladım, sen güldün sonunda…

Sustum senin yüzünden, ömrüm döndü zindana,
Sadece bir çift göz için düştüm ben bu hayata.
Sustum senin yüzünden, içim yandı adım adım,
Sıfırlandım belki ama… yine adam gibi kaldım.

Yerin hala sıcak bende, dokunsam kanar içim,
Kırdın ama söyleme, seni hala çok sevdim.
Ne fark eder şimdi? Karanlık çöktü üzerime,
Ben sustum, sen koştun… giderek ölüm yerine…

Sustum senin yüzünden, ömrüm döndü zindana,
Sadece bir çift göz için düştüm ben bu hayata.
Sustum senin yüzünden, içim yandı adım adım,
Sıfırlandım belki ama… yine adam gibi kaldım.

Kategoriler:


Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir