Meczup olabilsem…
Belki o zaman bu dünyanın yükü omuzlarımdan inerdi. İnsanların bitmeyen sözlerinden, kalabalıkların içindeki yalnızlıktan, her gün biraz daha yorulan kalbimden kurtulurdum. Çünkü bazen insan aklıyla değil, kalbiyle yürümek ister. Bazen insan, herkesin akıllı dediği yerde biraz deli olmayı ister.
Meczup dediğin kimdir aslında? Dünyaya göre aklını kaybetmiş biri… Ama hakikatte kalbini bulmuş bir yolcu. İnsanların peşinde koştuğu şeyleri bırakmış, gönlünü yalnızca Allah’a bağlamış biri. Üzerindeki elbise eski olabilir, cebinde para olmayabilir ama kalbi zengin bir hazine gibi doludur.
Ben bazen düşünüyorum… İnsanlar bu kadar hesap yaparken, bu kadar kırarken, bu kadar konuşurken, meczup olmak belki de en büyük özgürlük. Kimseye kendini anlatma derdin yok. Kimse seni anlamasa da sen kalbinde bir huzur taşırsın. Dünya sana deli der ama sen dünyanın deliliğinden kurtulmuş olursun.
Şimdi etrafıma bakıyorum. Herkes bir şeylerin peşinde koşuyor. Para, makam, gösteriş… Ama kalpler yorgun, yüzler gergin. İnsanlar gülüyor ama gözlerinde bir boşluk var. Çünkü dünya doyurmuyor insanı. Ne kadar alsan eksik kalıyor, ne kadar tutsan elinden kayıp gidiyor.
Belki meczup olanlar bunu erken anladı. Bu yüzden dünya ile aralarına mesafe koydular. Bir köşede oturup gökyüzüne baktılar. Bir ağaç gölgesinde dua ettiler. Bir lokma ekmekle şükrettiler. İnsanların büyük sandığı şeylerin aslında ne kadar küçük olduğunu gördüler.
Ben de bazen içimden geçiriyorum; meczup olabilsem diye… İnsanların diline değil, kalbimin sesine kulak verebilsem. Kıranlara değil, affedenlere yakın olabilsem. Dünya beni anlamasa da Rabbimin bildiği bir kul olabilsem.
Çünkü insanın en büyük yarası anlaşılmamak değil aslında… Kalbinin yönünü kaybetmesi. İnsan bazen kalabalıkların içinde kayboluyor. Bazen o kadar çok şey duyuyor ki kendi kalbinin sesini unutuyor.
Belki de meczup olmak, yeniden o sesi duymaktır.
Belki de meczup olmak, dünyayı değil hakikati seçmektir.
Belki de meczup olmak, insanların gözünde deli; ama Allah’ın huzurunda samimi bir kul olmaktır.
Kim bilir…
Belki de bu yaralı kalbin tek ilacı biraz meczup olmaktır.
