”Kül Kalbim”

Geceler boyu sustum, içime gömdüm seni,
Ateşime kar yağdı, sönmedi hiç o beni.
Bir fotoğraf köşede, solmuş bir veda gibi,
Sen gidince anladım, yalnızlık kader gibi…

Kül kalbim, kül olmuş içimdeki her nefes,
Yandım ben, sen başka kollara giderken sessiz sessiz…
Kül kalbim, tutuşur ismini duysam yine,
Ah bu aşkın cezası bitmiyor sıfırdan bile…

Gözlerimde bir iz var, senin bıraktığın yara,
Söyle şimdi kim sarar, bu kadar derin bir yara?
Sensizlik bir zehir ki, içtikçe daha beter,
Düştüm düştüm ama ben, yine sana döner.

Kül kalbim, kül olmuş içimdeki her nefes,
Yandım ben, sen başka kollara giderken sessiz sessiz…
Kül kalbim, tutuşur ismini duysam yine,
Ah bu aşkın cezası bitmiyor sıfırdan bile…

Kategoriler:


Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir