Ne altın ister gönlüm,
Ne gölgesi serin bir makamın.
Bir adım hakikate varsam yeter,
Bin ömür sürmüş sayarım.
Taht dedikleri şey,
Bir gün sırtında taşınan yüktür.
Ben yük değil,
Yol ararım.
Adım anılsın diye değil,
Bir iz kalsın diye yürürüm.
Toprak unutur bedeni,
Ama niyet kalır.
Dünya dedikleri sofra,
Her gelene bir lokma sunar.
Ben doymak için değil,
Paylaşmak için varım.
Bir damla yakınlık,
Bir ömür saltanattan yeğdir.
Kalbim eğilmesin yeter,
Başım eğik kalsa da olur.
