Bir’e gelen insan şunu fark eder.
İnsan kalmak,
herkes gibi olmamayı göze almaktır.
Yanlış çoğalınca doğru yalnızlaşır.
Ama yalnızlık doğrunun suçu değildir.
Bir, kalabalıkların verdiği bir madalya değildir.
Bir, gecenin içinde vicdanın verdiği bir onurdur.
