Bir gölge gibi girdin ömrüme,
Sessizce kırdın en sağlam yerimi…
Kimse bilmedi, ben sustukça,
İçimde büyüyen fırtınayı sen estirdin.
Bir fotoğraf kaldı elimde,
Solmuş bir gül gibi kokusu yok artık…
Adını anınca titreyen bir geçmiş,
Ve adım attıkça geri çeken bir yarın…
Bir kaldırım taşına çöktüm yine,
Sokak lambası yandı da ben yanmadım mı sanırsın?
Geceye döktüm gözyaşımı,
Sen unuttun ama ben hala aynı yerde miyim!!
Sesini unutmaktan korktuğum kadar
Bir daha duymaktan da korkuyorum…
Aşkın içimde bıraktığı boşluk
Koca bir şehrin sessizliği gibi yoruyor ruhumu.
Geceye gömdüm beni…
Sen gidersin, ben susarım, kader konuşur yerine…
Bir nefes eksik bende,
Bir ömürlük yük var kalbimde.
Geceye gömdüm beni…
Bir daha kimseye dönmem diye değil,
Kendime bile dönemem artık diye…
Ne yüzle baktın o gün bana,
Hangi yalanın gölgesine saklandın?
Ben mi suçluydum, sen mi arsız?
Sana verilecek hesap varsa
Ben değil, vicdanın versin artık.
Kırılan ben oldum,
Ama ezilen gururun olsun.
Seven adam kaybetmez,
Kaybeden hep kıymet bilmeyen olur bu yolda.
Geceye gömdüm beni!
Yalancının yüzüne bir daha bakmam!
Kaderiyle savaşan bir adamım ben,
İhanetinle değil, kendi ateşimle yanarım!
Geceye gömdüm beni!
Senin gibi gidene sözüm yok,
Ama benim gibi kalana dünya dar artık!
DUY BENİ!
Bu kalp senin oyuncaklarınla büyümedi!
Ben yandım be kadın!
Sen bakmadan geçtin üzerimden,
Beni duvarlara çarpa çarpa bıraktın geriye!
Hangi gecede sattın beni ha?!!!!!!!
Kime bıraktın bir adamın ömrünü?!!!!!!!
Ben sessizce ölürken sen
Bir kahkaha kadar hafif miydin gerçekten!?
GECEYE GÖMDÜM BENİ!
DUY, DUY BENİ!
Bu çığlık içimde yıllardır saklı kaldı,
Senin bir gülüşünle mezarım kazıldı!
GECEYE GÖMDÜM BENİ!
DÖNME!
DÖNSEN BİLE BULAMAZSIN O ADAMI!
Senin bıraktığın adam çoktan kül oldu!
Bir gün anlarsın belki,,,
Ne kaybettiğini, ne söndürdüğünü…
Bir gün anılar gelir kapına,,,
Benimle konuşmak için…
Açarsan ağlarsın,
Açmazsan kader anlatır zaten her şeyi.
Çünkü sen giderken
Benim içimde bir adam öldü…
Ama mezar taşını ben değil,
Alnıma yazılmış kader dikti.
GECEYE GÖMDÜM BENİ…
Senden kalan her gölgeyi, her izi, her acıyı…
Bir daha dönmem geri!
Kendime bile dönemem artık o eski halime!
