İnsan bazen anlatmaz.
Çünkü anlatmak hafifletmez.
Bırakmak gerekir.
Bu bir vazgeçiş değil.
Bu bir kaçış değil.
Bu yükü olması gereken yere bırakmaktır.
❖
Her şeyi taşıyan yorulur.
Her şeyi söyleyen eksilir.
Bazı kelimeler sahibine değil,
zamana aittir.
İşte o yüzden susulur.
❖
Sıfır;
ellerin boşaldığı yerdir.
Bir;
kalbin hala attığını fark ettiğin an.
Yol;
artık kendini ikna etmeye çalışmadığın hâl.
❖
Bu bir son değil.
Ama bir eşik.
Arkaya bakılmıyor.
Çünkü geride kalan bitmedi,
tamamlandı.
❖
Ben bunu saklamıyorum.
Ben bunu büyütmüyorum.
Sadece bırakıyorum.
Geri kalan
yolun işidir.
