Dedim, dünya ne garip bir handır;
Dedi, sabret…
Hepsi imtihandır.
Dedim, yollar neden bu kadar dar?
Dedi, yükün ağırsa…
Yol da daralır.
Dedim, ben neredeyim?
Dedi, durmak için değil,
Taşımak için seçildin.
Çünkü sen yoldasın;
Yorulman bundan,
Dar gelmesi bundan.
Herkese serilen patikalar,
Sana göre ölçülmedi.
Senin adımların,
Ağırlık ister,
Sabır ister.
Çünkü sen yoldasın…
Kaçanlardan değil,
Kalanlardan oldun.
Bil ki,
Yol kimseyi sebepsiz sınamaz.
Yol,
Ancak yol olabilene
Yük verir.
Dedim, kalbim niye bu kadar yorgun?
Dedi, durma;
Yorgunluk,
Bir dersin henüz açılmamış halidir.
Dedim, herkes neden maskeli gezer?
Dedi ki,
Yalan sessizi sever.
Çünkü ses iz bırakır,
Çünkü hakikat konuştuğunda yer sarsılır.
Dedim, adalet bazen geç kalır mı?
Dedi, kalır.
Ama mizan asla şaşmaz.
Dedim, merhamet niye az görünür?
Dedi, çoktur.
Ama bedeli ağır olan.
Elde uzun durmaz.
Ve en son dedim…
Ben neredeyim bu hengamede?
Dedi…
Kendinle barışırsan,
Dünya susar.
İmtihan hafifler.
Yol…
Seni tanır.
