Bir zamanlar çok şey olduk.
Çok rol.
Çok maske.
Çok yüz.
Ama hiçbirinde tam değildik.
Yol bize şunu öğretti…
İnsan, çoğaldıkça değil özüne döndükçe tamamlanır.
Öz,
Sade olandır.
Sessiz olandır.
Zorlamayan olandır.
Öz insanın kendine yalan söylemediği halidir.
Biz artık süslenerek yaşamıyoruz.
Biz artık olduğumuz gibi yaşıyoruz.
Ve bu bir insanın ulaşabileceği en huzurlu yerdir.
