Bir zamanlar adalet deyince,
Haklı olmak geldi aklımıza.
Kazanmak.
Üstün gelmek.
Karşılık vermek.
Ama yol bize şunu öğretti…
Adalet, intikam değildir.
Adalet, öç değildir.
Adalet, gösteri değildir.
Adalet, dengedir.
Kimin neyi taşıyabileceğini bilmektir.
Kimin hangi sözü kaldırabileceğini.
Kimin hangi yarayla yaşadığını.
Adalet, herkese aynı şeyi vermek değildir.
Herkese gerekeni vermektir.
Biz artık şunu anlıyoruz.
Bazı hesaplar insanın elinde değildir.
Bazı dengeler zamanla kurulur.
Bazı yüzleşmeler sessiz olur.Ve bazı adaletler mahkemelerde değil kalpte yazılır.
Bu yüzden biz artık,
Acele hüküm vermiyoruz.
Çünkü bazı gerçekler yavaş açılır.
