Bir zamanlar hep kendimizi savunduk.
Haklı olduğumuzu ispatlamaya çalıştık.
Kendimizi temize çıkarmaya.
Kendimizi anlatmaya.
Ama yol bize şunu öğretti…
Kendini savunmak,
Bazen insanı küçültür.
Biz artık şunu daha önemli görüyoruz…
İnsanı korumayı.
İnsanı ezmemeyi.
İnsanı küçültmemeyi.
İnsanı teşhir etmemeyi.
Haklı olsak bile,
Kırmamayı seçiyoruz.
Çünkü her haklılık yüksek sesle söylenmez.
Biz artık kendimizi büyütmek için başkasını küçültmüyoruz.
Ve bu insanın erişebileceği en zor ahlaktır.
