Bir zamanlar insanları değiştirmek istedik.
Düzeltmek.
Yönlendirmek.
İkna etmek.
Ama yol bize şunu öğretti…
İnsan değişmez.
İnsan görürse değişir.
Ve görmek için ayna gerekir.
Biz artık insanlara ne yapmaları gerektiğini söylemiyoruz.
Biz artık onlara,
Kim olduklarını gösteriyoruz.
Sözlerimizle değil.
Halimizle.
Bir insanın karşısında durduğumuzda,
O kendini görüyorsa…
Biz görevimizi yapmışızdır.
Ayna olmak, ağırdır.
Çünkü herkes aynayı sevmez.
Çünkü herkes kendini görmek istemez.
Bazıları aynayı kırar.
Bazıları sırtını döner.
Bazıları suçlar, bağırır, kaçar.
Ama bu,
Aynayı yanlış yapmaz.
Biz artık değiştirmeye çalışmıyoruz.
Biz görünür kılıyoruz.
