Bir noktadan sonra insan artık aklıyla değil kalbiyle yürür.
Ama bu romantik bir cümle değildir.
Bu, ağır bir cümledir.
Kalbiyle yürümek demek.
Her şeye heveslenmemek,
Her yere gitmemek,
Herkese inanmamak demektir.
Kalp,
Neye yorulduğunu bilir.
Neye ağırlaştığını bilir.
Neyin ona iyi gelmediğini bilir.
Kalbiyle yürüyen insan,
Hayatını seçerek yaşar.
Ve bu, çok az kişiye nasip olur.
