Bir zamanlar yanlışları fark ettiğimiz halde kaldık.
İnsanlarda.
İşlerde.
Bağlarda.
Sözlerde.
Çünkü alışmıştık.
Çünkü korktuk.
Çünkü yalnız kalmak istemedik.
Ama yol bize şunu öğretti…
Yanlışın içinde uzun kalmak…
İnsanı çürütür.
Biz artık geç fark edebiliriz.
Ama fark ettiğimiz yerde kalmayız.
Çünkü bilmek sorumluluk getirir.
