Sertleşmekle güçlenmek karıştırılır.
Oysa sertleşmek,
İncinmiş olmanın yanlış biçimidir.
Bir’e gelen insan bunu anlar.
Sertleşmek, korumak değildir.
Sertleşmek, donmaktır.
İnsan kırılmadan olgunlaşmaz.
Kırılmadan yumuşamaz.
Kırılmadan derinleşmez.
Ama bir fark vardır:
Kırılmak, insanı ya taş yapar ya su.
Biz su olmayı seçtik.
Çünkü su, yolunu bulur.
Ama kırmaz.
Akar.
