Bir’e gelen insan artık büyük kurtuluş cümleleri kurmaz.
“Artık her şey güzel olacak” demez.
“Artık ben bambaşkayım” demez.
“Artık acımayacak” demez.
Çünkü bilir.
Hayat bazen yine acıtacak.
Yine yoracak.
Yine kıracak.
Ama artık fark şudur.
O, kendisi olacak.
Rol yapmadan.
Küçülmeden.
Susmak zorunda kalmadan.
Korkudan eğilmeden.
Ve bu, kurtuluş değildir.
Bu, yerleşmektir.
İnsan, kendi içine yerleştiğinde,
Artık hiçbir fırtına onu kolay kolay sökemez.
