Bir’e gelen insan artık her yere gitmez.
Her davete koşmaz.
Her çağrıya cevap vermez.
Her kalabalığa karışmaz.
Eskiden kaçardı.
Evden.
Yalnızlıktan.
Sessizlikten.
Şimdi kalır.
Kendinde kalır.
Duygusunda kalır.
Yorgunluğunda kalır.
Gerçeğinde kalır.
Ve insan, olduğu yerde durmayı öğrendiğinde,
Artık savrulmaz.
Savrulmayan insan kırılmaz.
