Bu cümle sert gelebilir.
Ama çok hakikidir.
Bir zamanlar biz her şeye merhamet ettik.
Yanlışa.
Haksızlığa.
Kötülüğe.
Sömürüye.
Ve buna insanlık dedik.
Merhamet her şeye yumuşak olmak değildir.
Merhamet hakkı koruyarak sevmektir.
Bir çocuğun elindeki bıçağı almak merhametsizlik değildir.
Merhamettir.
Yanlışa dur demek zalimlik değildir.
Merhamettir.
Biz artık şunu ayırt ediyoruz.
Merhamet mi bu yoksa korku mu?
Merhamet mi bu yoksa alışkanlık mı?
Merhamet mi bu yoksa kendini feda etmek mi?
Hakiki merhamet hem kalbi korur hem sınır çizer.
Ve biz artık merhameti kendimize ihanet ederek yaşamıyoruz.
