Bir’e gelen insan şunu çok acı öğrenmiştir.
Bazı insanlar seni sevmez.
Bazı insanlar seni kullanır.
Bazı insanlar seni taşır gibi yapar.
Ama senin üzerinden yürür.
Sen susarken,
Onlar rahat eder.
Sen görmezden gelirken,
Onlar büyür.
Ama bir gün gerçek görünür.
Bir gün sözler açığa çıkar.
Bir gün oyunlar anlaşılır.
Bir gün yüzler düşer.
Ve işte o zaman…
O insanlar konuşmaz.
Savunmaz.
Açıklamaz.
Sadece kaçar.
Çünkü suçlu insan, açıklamaz.
Çünkü hatalı insan, yüzleşmez.
Çünkü kullanan insan, sorumluluk almaz.
Onlar seni suçlar.
Onlar seni karalar.
Onlar kendilerini aklamak için
Yalancı şahitler bulur.
Hikayeler uydurur.
Gerçeği büker.
Çünkü kirli olan, suyu bulandırır.
Bir’e gelen insan bunu görür.
Ve artık şunu bilir.
Masum insan konuşur.
Suçlu insan kaçırır.
Dürüst insan anlatır.
Yalancı insan karıştırır.
