Bir zamanlar biz nasıl göründüğümüze çok baktık.
İyi görünüyor muyuz?
Doğru anlaşılıyor muyuz?
Beğeniliyor muyuz?
Takdir ediliyor muyuz?
Ve fark etmeden olmak yerine görünmeye başladık.
Buna riya derler.
Yani hakikat yerine görüntü.
Niyet yerine vitrin.
Ama yol ilerledikçe şunu öğrendik.
Görünmek doyurmuyor.
Olmak doyuruyor.
Görünmek geçici.
Olmak kalıcı.
Görünmek başkalarının gözüyle yaşamak.
Olmak, Hakk’ın huzurunda yaşamak.
Biz artık ne kadar iyi göründüğümüzle değil ne kadar doğru olduğumuzla ilgileniyoruz.
Bizi kim alkışladı değil vicdanımız ne dedi.
Bizi kim sevdi değil kalbimiz ne oldu.
Çünkü hakikat ışık altında değil,
karanlıkta belli olur.
Kimse yokken nasılsak biz oyuz.
