Bir zamanlar biz her şeyi anlamaya çalıştık.
Neden oldu?
Niye böyle yaptı?
Bunun anlamı ne?
Bunun hikmeti nerede?
Her şeyi çözmek istedik.
Her şeyi kavramak.
Her şeyi kontrol etmek.
Çünkü anlamak insana güven verirdi.
Ama yol bize şunu öğretti.
Bazı şeyler anlaşılmaz.
Bazı şeyler açıklanmaz.
Bazı şeyler sadece yaşanır.
“Aklın vardığı yerde teslimiyet başlar.”
Biz, aklı çok yorduk.
Her şeyi onunla çözmeye çalıştık.
Ama akıl, her kapıyı açmaz.
Bazı kapılar sadece teslimiyetle açılır.
Teslimiyet, vazgeçmek değildir.
Teslimiyet, her şeyi kontrol edemeyeceğini bilmektir.
Teslimiyet,
“Bu benim gücümün ötesinde” diyebilmektir.
Biz artık her şeyi anlamaya çalışmıyoruz.
Çünkü bazı şeyleri anlamak kalbi yorar.
Bazı şeyleri ise kalp zaten biliyordur akıl sonradan gelir.
Biz artık her soruya cevap aramıyoruz.
Bazen soru, cevaptır.
Ve bazen anlamamak, anlamaktan daha büyük bir huzurdur.
