Bir’e gelen insan, her bozukluğu onarmaya çalışmaz.
Her yanlışı düzeltmez.
Her kırığı yapıştırmaz.
Her gidişi durdurmaz.
Çünkü şunu öğrenmiştir.
Bazı şeyler düzelmez.
Bazı şeyler tamamlanmaz.
Bazı şeyler yarım kalır.
Ve hayat, buna rağmen devam eder.
İnsan her şeye yetişemez.
Ve yetişemediği için suçlu değildir.
