Eskiden anlatırdık.
Uzun uzun.
Neden böyle olduğumuzu.
Neden değiştiğimizi.
Neden yorulduğumuzu.
Neden gittiğimizi.
Çünkü anlaşılmak isterdik.
Çünkü yanlış anlaşılmaktan korkardık.
Şimdi şunu biliyoruz.
Anlamak isteyen,
Anlatmadan da görür.
Görmek istemeyen için…
Dünyanın en güzel cümleleri bile yetmez.
Biz artık kendimizi anlatmak için kendimizi yormuyoruz.
Çünkü hayat savunma yaparak yaşanmaz.
Hayat kendine yerleşerek yaşanır.
