İnsan hayatta yalnızca olduğu kişi olarak yaşamaz.
Bazen olması beklenen kişi olarak yaşar.
Bazen güçlü görünmesi gereken kişi olur.
Bazen susması gereken kişi olur.
Bazen herkesi toparlayan kişi olur.
Bunların çoğu kötü değildir.
İnsan sosyal bir varlıktır.
Hayatın içinde farklı rollere girer.
Bu doğal bir durumdur.
Ama zamanla bazı roller, insanın gerçek yüzünü örtebilir.
İşte maskeler böyle oluşur.
❖
Maske kelimesi kulağa ağır gelebilir.
Sanki sahte bir şey gibi hissedilebilir.
Oysa çoğu maske, insanın kendisini korumak için geliştirdiği bir alışkanlıktır.
Bir çocuk düşün.
Duygularını ifade ettiğinde susturulmuş olabilir.
Zamanla konuşmamayı öğrenir.
Bir genç düşün.
Zayıf göründüğünde eleştirilmiş olabilir.
Zamanla güçlü görünmeyi öğrenir.
Bir yetişkin düşün.
Hata yaptığında yargılanmış olabilir.
Zamanla kusursuz görünmeye çalışır.
Maskeler çoğu zaman acıdan korunmak için doğar.
❖
İnsan maske taktığını çoğu zaman fark etmez.
Çünkü o maskeyle büyür.
O maskeyle sevilir.
O maskeyle kabul edilir.
Zamanla maske, kimlik gibi hissettirebilir.
Ama bazı anlar vardır…
İnsan yorgun hisseder.
Anlatamadığı bir sıkışma yaşar.
Kendisini kalabalığın içinde bile yalnız hisseder.
Bu hisler bazen maskenin dar gelmeye başladığını gösterir.
❖
Maskeler insanı korur.
Ama uzun süre taşındığında insanı yorabilir.
Çünkü maske taşımak emek ister.
Sürekli güçlü görünmek emek ister.
Sürekli mutlu görünmek emek ister.
Sürekli kontrol sahibi görünmek emek ister.
İnsan bazen yalnız kaldığında rahatlar.
Çünkü o an maskeyi indirme fırsatı bulur.
❖
Maskeleri fark etmek, insanın kendisine dürüst bakabilmesiyle başlar.
Şöyle sorular ortaya çıkabilir.
Ben gerçekten böyle miyim
Yoksa böyle görünmeye mi alıştım
İnsanların yanında olduğum kişiyle, yalnızken olduğum kişi aynı mı
Bu sorular rahatsız edici olabilir.
Ama aynı zamanda insanı özgürleştiren sorulardır.
❖
Bazı maskeler çok güçlüdür.
Hep güçlü olan insan maskesi…
Herkesi mutlu etmeye çalışan insan maskesi…
Hiç üzülmeyen insan maskesi…
Hiç hata yapmayan insan maskesi…
Bu maskeler dışarıdan hayranlık uyandırabilir.
Ama içeride büyük bir yorgunluk bırakabilir.
Çünkü insan yalnızca güçlü değildir.
İnsan kırılgandır da.
İnsan yalnızca veren değildir.
İnsan destek almaya da ihtiyaç duyar.
❖
Maskeleri fark etmek, onları hemen bırakmak anlamına gelmez.
Bu bir süreçtir.
İnsan bazı maskeleri yıllarca taşımıştır.
Bir anda bırakması kolay değildir.
Ama fark etmek bile büyük bir adımdır.
Fark edilen maske, yavaş yavaş hafiflemeye başlar.
❖
Maskeler bazen ilişkilerde ortaya çıkar.
Bazı insanların yanında kendimizi kasılmış hissederiz.
Bazılarının yanında ise rahat oluruz.
Bu fark, çoğu zaman maskenin varlığıyla ilgilidir.
İnsan kendisi gibi olabildiği yerde nefes alır.
Rol yapmak zorunda kaldığı yerde yorulur.
❖
Maskeleri görmek, insanın kendisine şefkat göstermesini gerektirir.
Çünkü bu maskeler sebepsiz oluşmamıştır.
Bir ihtiyaçtan doğmuştur.
Bir korunma biçimi olmuştur.
Bir dönem insanı ayakta tutmuş olabilir.
Bu yüzden maskelerle savaşmak gerekmez.
Onları anlamak gerekir.
❖
İnsan maskelerini tanımaya başladığında hayatında küçük değişimler olur.
Bazı ortamlarda daha az rol yapar.
Bazı konuşmalarda kendisini daha açık ifade eder.
Bazı ilişkilerde sınır koymayı öğrenir.
Bu değişimler yavaş ilerler.
Ama insanın iç dünyasında derin bir rahatlama bırakır.
❖
Maskeler tamamen kaybolmayabilir.
Hayatın içinde hala bazı roller gerekir.
Ama insan maskesini tanıdığında, onun altında kim olduğunu unutmaz.
Ve bu, insana büyük bir özgürlük verir.
Çünkü insan kendisi olabildiği yerde hafifler.
❖
Bu yolculukta maskeleri görmek, insanın kendisine attığı en cesur bakışlardan biridir.
İnsan kendisini saklamayı bıraktığında, gerçek bağlar kurmaya başlar.
Gerçek duygular yaşamaya başlar.
Gerçek bir iç huzurla tanışır.
❖❖❖
