Bir’e gelen insan bunu çok acı öğrenmiştir.
Herkese açılan, yıpranır.
Herkese güvenen, yorulur.
Herkese koşan, tükenir.
Eskiden içindekini saklamazdı.
Şimdi saklar.
Ama korkudan değil.
Değerinden.
Çünkü insan, kıymetli olanı vitrine koymaz.
Korur.
Saklar.
Seçerek verir.
