Bir’e gelen insan artık bunu net bilir.
Herkes tarafından sevilmek mümkün değildir.
Herkes tarafından onaylanmak da.
Eskiden çok uğraşırdı.
Kırmamak için eğilirdi.
Kızdırmamak için susardı.
Kaybetmemek için katlanırdı.
Şimdi anlar.
Kendini kaybetmemek, herkesi kazanmaktan daha önemlidir.
Ve bu farkındalık, insanı özgürleştirir.
Ama aynı zamanda yalnızlaştırır.
Çünkü herkes özgür insanları sevmez.
Bazıları, kontrol edebildiklerini sever.
