Bir’e gelen insan bunu kabul eder.
Her yük onun değildir.
Her sorun onun değildir.
Her acı onun değildir.
Eskiden her şeye koşardı.
Herkesi kurtarmaya çalışırdı.
Herkese yetişmeye çalışırdı.
Ama zamanla yoruldu.
Çünkü insan, her şeyi taşıyamaz.
Ve taşıyamadığını kabul etmek, zayıflık değildir.
Bu, sınırdır.
Bu, sağlıktır.
Bu, kendini tanımaktır.
