Bir’e gelen insan artık her şeyi herkese anlatmaz.
Eskiden içini dökmek sanırdı bunu.
Anlatınca hafifleyeceğini düşünürdü.
Ama zamanla fark eder.
Herkese anlatmak, hafifletmez.
Herkese anlatmak, dağıtır.
Çünkü herkes aynı yerden dinlemez.
Herkes aynı yerden anlamaz.
Bazıları anlamaz.
Bazıları yanlış anlar.
Bazıları çevirir.
Bazıları kullanır.
Bazıları küçümser.
Ve insan her anlattığında biraz daha yorulur.
Bir’e gelen insan artık sözünü seçer.
Çünkü söz, hafif bir şey değildir.
Söz, insanın içinden kopar.
Ve herkese verilmez.
