Yalnızlık çoğu zaman yanlış anlaşılıyor.
Bir eksiklik sanılıyor.
Bir sorun gibi görülüyor.
Hemen geçmesi gereken bir halmiş gibi ele alınıyor.
Oysa ben şunu görüyorum.
İnsan yalnız olduğu için değil,
Yalnızlıkla ne yaptığını bilmediği için zorlanıyor.
Bu bölümde yalnızlıktan kaçmaya çalışmayacağım.
Yalnızlığı yüceltmeye de niyetim yok.
Sadece insanın yalnızlıkla kurduğu ilişkiye bakacağım.
❖
İnsan kalabalıkların içinde de yalnız kalabiliyor.
Konuşurken de yalnız hissedebiliyor.
Birileri yanındayken bile içinin boş kaldığını fark edebiliyor.
Çünkü yalnızlık bazen bir oda değil.
Bir mesafe.
Kendimle aramdaki mesafe.
❖
Bu bölümde yalnızlığı tek bir hal gibi anlatmayacağım.
Çünkü yalnızlığın birden fazla yüzü var.
Kaçtığım yalnızlık var.
Zorunlu kaldığım yalnızlık var.
Bilerek seçtiğim yalnızlık var.
Beni zayıflatan yalnızlık var.
Beni derinleştiren yalnızlık var.
Hepsi bana ait.
Hepsi insana ait.
❖
Yalnızlık ilk başta ürkütüyor.
Çünkü sessizlikte kendi sesimle baş başa kalıyorum.
Ve bu ses her zaman rahatlatıcı olmuyor.
Ama şunu da biliyorum.
Yalnızlık, kendimi en net duyabildiğim yer.
❖
Bu bölümde yalnızlığı çözmeye çalışmayacağım.
Ona etiket yapıştırmayacağım.
Hızla geçmesini istemeyeceğim.
Sadece onunla durmayı deneyeceğim.
❖
Yalnız kaldığımda neler oluyor, buna bakacağım.
Hangi düşünceler geliyor.
Hangi duygular ağırlaşıyor.
Hangileri yavaş yavaş hafifliyor.
Bu soruların cevapları herkeste farklı.
Ama sorular tanıdık.
❖
Yalnızlık bazen bir kapı oluyor.
Kendime açılıyorum.
Bazen bir ayna oluyor.
Kendimle karşılaşıyorum.
Bu karşılaşma her zaman rahat değil.
Ama gerçek.
❖
Bu bölüm yalnızlıktan kurtulmayı öğretmeyecek.
Ama yalnızlıkta kaybolmamayı konuşacak.
Yalnızken de ayakta kalınabildiğini gösterecek.
Hatta bazen insanın yalnızken güçlendiğini.
❖
Eğer bu satırlara gelirken yalnız hissediyorsan şunu bilmeni isterim.
Burada yalnız değilsin.
Bu bölümü yalnızlığın içinden geçen biri olarak yazdım.
Bir yere yetişmek için değil.
Bir şeyi düzeltmek için değil.
Sadece durmak için.
Yalnızlığı aceleyle geçmeye çalışmayacağım.
Onunla birlikte yürüyeceğiz.
Ve belki yalnızlık sandığım şeyin beni kendime yaklaştıran bir alan olduğunu birlikte göreceğiz.
Senin içinde öyle olacak. Buna eminim.
