Yanlış insanlar başta yanlış gibi gelmez.
Hatta çoğu zaman doğru gibi görünürler.
Anlayışlıdırlar.
Yakındırlar.
İlgilidirler.
Sıcaktırlar, taklacıdırlar. Ne kadar yem o kadar takla misali…
Ama zaman geçtikçe bir şey olur.
Sen yorulursun.
Sen eksilirsin.
Sen susarsın.
Sen kendin olmaktan uzaklaşırsın.
Ve bir gün fark edersin.
Bu bağ beni büyütmüyor.
Bu bağ beni daraltıyor.
Yanlış insan, seni kırarak gitmez her zaman.
Bazen seni küçülterek kalır.
Ve bu, daha tehlikelidir.
