-
”Yeşile Düşen Mavi, Özel Giriş Şiir”
“Renklerin Sessizliği” Mavi düştü bir gün,Kimse duymadı.Gökyüzü yere indi,Toprak nefes aldı. Yeşil bekledi sessizce,Kırığını gizleyerek.Rüzgar acıyı taşıdı,Kalp yine dirilerek. Sıfırdı yolun başı,Hiçlikti her adım.Sonra iki renk birleşti,Bir oldu yarınlarım. Ve anladılar sonunda,Her…
-
”Önsöz”
Her insan bir renktir.Kimi yeşildir; kökleri kırılmış bile olsa toprağa yeniden tutunmayı bilir.Kimi mavidir; derin, sessiz ve yaralarını kimseye göstermeyen bir gökyüzü gibidir. Bu kitap, iki rengin birbirinde iyileşme hikayesidir.Ne büyük laflar…
-
💙🟢 ”İthaf”
Bu kitap,Kırıldığı halde sevmekten vazgeçmeyenlere,Susup içine atanlara,Kalbinin kapısını kilitleyip anahtarını kimseye vermeyenlere… Gökyüzünü içinde taşıyan tüm mavilere,Toprağı yüreğinde saklayan tüm yeşillere… Ve en çok da…Hayatı sıfırdan başlatıpBir’e dönüştürebilen güçlü kalplere. Bu kitap,“Renkler…
-
”Teşekkür”
Bu kitap, tek bir kalbin emeğiyle büyüdü. Yeşil’e dokunan, destek veren, sessizce arkamda duran güzel Mavi’ydi, O… Yorulduğumda omuz olan, sustuğumda sessizliğimi anlayan, düştüğümde elimden tutup yeniden kaldıran…İyiliği unutmayan, sevgisini esirgemeyen herkesin…
-
Yeşile Düşen Mavi, Özel Giriş
“Bazı renkler düşmez… Düştüğünde kaderi değiştirir.” Mavi, bir gün yeşile düştü.Gökyüzü toprağa dokundu.İki yalnız, iki kırık, iki sessiz kalpAynı anda “başka bir yol”a uyandı. Hiç acele etmediler.Hiç koşmadılar.Yalnızca nefes aldılar…Ve birbirlerine yaslandıkçaKırıklar…
-
YEŞİLE DÜŞEN MAVİ
💙🟢 Sen benim Gökyüzüm…Uzanınca ruhuma sığınan sonsuz mavim.Hangi yaralarımı gizlesem, hangi sessizliğimi anlatsam,Sen hep üstüme örttüğüm o huzur oldun. Sen benim ucu bucağı olmayan okyanusum…Derinliğinde kaybolsam bile,Beni kendime döndüren dalgaların var.Her çarpışın…
-
Kısa bir ara…”Dünya”
Adam: Yeşil…Kadın: Mavi… Birleştiler…Ve bir dünya kurdular… İkisi de hayatın bir yerinde kırılmıştı.İkisi de kalbinin kapısını içerden kilitlemiş,Kimse “dokunmasın” diye sessizliğe gömülmüştü.Biri umudunu toprağa gömerken yeşile tutunmuş,Diğeri hüzünle konuşurken mavinin içine saklanmıştı.Renkleri…
-
Kısa bir ara…”İyilik mi? Enayilik mi?
Bazı insanlar var ya…Kendilerine yıllarca öyle kötü davranılmış ki, iyilik görünce şaşırıyorlar.Hatta iyiliği enayilik sanıyorlar.Onlara kızamıyorum artık.Çünkü gördükleri tek düzen bu olmuş.Kimse onlara güzel bir söz, temiz bir niyet, saf bir adım…
-
Kısa bir ara…“Beden 45, Ruh Zamansız”
18.10.1980 — Bu Dünyaya Geliş Tarihim, Bedenimin “0”ı 20.11.2025 — Bugün, 45 yaşında bir beden, çok daha eski bir ruh. Bedenin yaşı belli. Takvim sessiz ve acımasızdır. Ne çabuk geçmiş yıllarım. 18.10.1980’de…
-
Kısa bir ara…”Üzüm”
İnsanın kaderi bazen bir atasözünde saklı gibi…“Üzüm üzüme baka baka kararır.”Bunu yıllarca çevremde gördüm.Kimin yanında duruyorsan, kime fazla bakıyorsan, kalbin de zamanla o yöne akıyor.Başkasının karanlığına uzun süre bakınca gözün alışıyor; aydınlığı…
-
Kısa bir ara…”Kırık Cam”
Hayatta da “kırık camlar” vardır.Ama cam dediğim, bina camı değil…Kalbinin camı. Vicdanının camı. İtibarının camı. Hayatın boyunca çok insan tanıyacaksın. İnce düşüyorsan benim gibi sende incineceksin. Kiminin gelişi içini anlık ısıtacak, kiminin…
-
Kısa bir ara…”Geç kaldım”
Geç kaldım…Bu iki kelime, insanın kendi içinde kurduğu en büyük tuzaktır.Sanki hayat seni beklemiyormuş gibi, sanki nefes aldığın her saniye yeni bir başlangıç değilmiş gibi, sanki kapılar kapanmış ve sen kapının dışında…
