-
51. İnsan Kendini Kurtarmaya Değil, Kendine Sadık Kalmaya Çalışır
Bir’e gelen insan artık büyük kurtuluş hikayeleri anlatmaz.Kendini kahraman gibi görmez.Kendini özel sanmaz.Sadece şunu yapmaya çalışır.Kendine sadık kalmaya.Bu sadakat, başkalarına verilen sözlerden daha ağırdır.Çünkü kimse görmez.Kimse alkışlamaz.Kimse ödül vermez.Ama insan, her gece…
-
50. İnsan Kendini Küçültmeden de Sevebilir
Bir’e gelen insan bunu çok zor öğrenir.Eskiden sevmek, kendinden vermekti.Susmaktı.Katlanmaktı.Beklemekti.Görmezden gelmekti.Şimdi bilir.Sevmek, kendini silmek değildir.Sevmek, küçülmek değildir.Sevmek, yok olmak değildir.Gerçek sevgi, insanı genişletir.Gerçek sevgi, insanı daraltmaz.Ve bir insan seni severken seni küçültüyorsa,Orada…
-
49. İnsan Her Şeye Gücü Yetmediğini Kabul Ettiğinde Hafifler
Bir’e gelen insan artık her şeyi omuzlamaz.Her yükü sırtlanmaz.Her sorumluluğu almaz.Eskiden güçlü görünmek isterdi.Her şeye yetişmek isterdi.Herkesi kurtarmak isterdi.Ama zamanla yoruldu.Ve yorgunluğun, zayıflık olmadığını öğrendi.Yorgunluk, insan olmanın doğal hâlidir.Ve insan, her şeye…
-
48. İnsan Herkese Ulaşmak Zorunda Değildir
Bir’e gelen insan bunu kabullenir.Herkese dokunamaz.Herkese anlatamaz.Herkesi kurtaramaz.Herkesi ikna edemez.Ve bu, başarısızlık değildir.Bu, gerçekliktir.Çünkü herkes aynı yerde durmaz.Herkes aynı yerden bakmaz.Herkes aynı derinliği taşımaz.Bazı insanlar yüzeyde kalmak ister.Bazı insanlar acele eder.Bazı insanlar…
-
47. İnsan Her Gün Aynı Kalmamak Zorunda Değildir
Bir’e gelen insan değişmekten korkmaz.Eskiden değişmek ayıp gibi gelirdi.Sanki verdiği her kararı ömür boyu taşımak zorundaymış gibi.Sanki bir kere sevdiği şeyi hep sevmek zorundaymış gibi.Sanki bir kere katlandığına hep katlanmak zorundaymış gibi.Ama…
-
46. İnsan Kendine Yabancı Yaşadığını Fark Ettiğinde Uyanır
Bir’e gelen insan bir gün durur.Ve kendine bakar.Ama yüzüne değil.Hayatına bakar.Seçtiklerine bakar.Katlandıklarına bakar.Sustuklarına bakar.Ve şunu sorar.Ben gerçekten böyle mi yaşamak istiyordum?Bu soru hafif değildir.Bu soru rahatlatmaz.Bu soru insanı sarsar.Çünkü çoğu insan, başkalarının…
-
45. İnsan Her Şeyi Affetmek Zorunda Değildir
Bir’e gelen insan artık bunu ayırt eder.Affetmek erdemdir.Ama her şeyi affetmek, sınır değildir.Bazı şeyler affedilir.Bazı şeyler hatırlanır.Bazı şeyler ders olur.Ve bazı şeyler tekrar edilmez.İnsan affederken kendini ezmek zorunda değildir.Merhamet, kendini yok etmek…
-
44. İnsan Kendini Anlatmaktan Çok, Kendini Duymaya Başlar
Bir’e gelen insan artık iç sesini daha çok duyar.Eskiden başkalarının sesleri baskındı.Ne dedikleri.Ne düşündükleri.Ne bekledikleri.Şimdi kendi sesi ağır basar.Bu ses bazen yorgundur.Bazen kırgındır.Bazen suskundur.Ama gerçektir.Ve insan, kendi sesini duyduğunda, başkalarının gürültüsü azalır.
-
43. İnsan Artık Her Şeyi Düzeltmek Zorunda Olmadığını Kabul Eder
Bir’e gelen insan, her bozukluğu onarmaya çalışmaz.Her yanlışı düzeltmez.Her kırığı yapıştırmaz.Her gidişi durdurmaz.Çünkü şunu öğrenmiştir.Bazı şeyler düzelmez.Bazı şeyler tamamlanmaz.Bazı şeyler yarım kalır.Ve hayat, buna rağmen devam eder.İnsan her şeye yetişemez.Ve yetişemediği için…
-
42. İnsan Bazı Şeyleri İçinde Taşımayı Öğrenir
Bir’e gelen insan artık her şeyi dışarı dökmez.Bazı şeyleri içinde tutar.Ama bu bastırmak değildir.Bu saklamak değildir.Bu kaçmak değildir.Bu, taşıyabilmektir.Çünkü her yük konuşularak hafiflemez.Bazı yükler, taşınarak hafifler.Zamanla.Sessizlikle.Sabırla.Ve insan, her acıyı anlatmak zorunda olmadığını…
-
Kısa Bir Ara…Bir’e Gelince
Bir’e gelmek, büyük bir şey değildir.Bağırarak olmaz.Kutlamayla olmaz.Alkışla hiç olmaz. Bir’e gelmek, içten bir sessizliktir.Bir gün fark edersin ki eskisi gibi konuşmuyorsun.Eskisi gibi açıklamıyorsun.Eskisi gibi her şeye atlamıyorsun.Eskisi gibi herkesi taşımıyorsun. Ve…
-
41. İnsan Kendini Kurtaramaz Ama Kendine Sahip Çıkabilir
Bir’e gelen insan bunu öğrenir.Kurtuluş büyük bir kelimedir.Ama sahip çıkmak daha gerçektir.Kendine sahip çıkmak.Yorulduğunu kabul etmek.Dayanamadığını söylemek.Gitmek gerektiğinde gitmek.Kalmak gerektiğinde kalmak.Ve bunları kendine açıklamak.Bu, insanın kendine yaptığı en büyük iyiliktir.
