Dursun Yücel

İnsan çoğu zaman kendisini tanıdığını zanneder.Sevdiklerini, korkularını, sınırlarını bildiğini düşünür.Ama insanın en derin tarafı, çoğu zaman kendisinden sakladığı yerdir. Yüzleşme, işte o saklı alanın kapısının aralandığı andır. ❖ İnsan hayatı boyunca bir…

Bu yazıyı oku

İnsan kırıldığında ilk öğrendiği şey, hayatın her zaman planlandığı gibi ilerlemediğidir.Ama kabulleniş, hayatın planlara uymadığını görmek değildir. Hayatın kendi dilini anlamaya başlamaktır. ❖ Kırılmanın ardından insanın içinde uzun bir sessizlik oluşur.Bu sessizlik…

Bu yazıyı oku

İnsan yürüdükçe değişmez.İnsan, kırıldıkça değişir. Hayatın en öğretici anları, çoğu zaman en zor anların içindedir.İnsan güçlü olduğu zaman kendini tanıdığını sanır.Ama insanın gerçeği, çoğu zaman gücünün dağıldığı yerde ortaya çıkar. ❖ Kırılma…

Bu yazıyı oku

Yolculuk çoğu zaman bir cevapla başlamaz.Bir huzursuzlukla başlar. İnsan hayatının bir yerinde durur ve içinde açıklayamadığı bir boşluk hisseder.Her şey yerli yerinde görünür.Günler alışıldığı gibi ilerler.İnsan görevlerini yerine getirir, konuşmalarını yapar, hayatın…

Bu yazıyı oku

İnsan bazen hayatının değiştiğini fark etmez.Sadece içinde bir şeylerin yer değiştirdiğini hisseder. Eskiden doğru gelen düşünceler sessizleşir.Eskiden susturulan sorular, zihnin içinde yankı bulmaya başlar. Ve insan ilk kez kendi sesini duyar. Çoğu…

Bu yazıyı oku

İnsan bazen hayatının dağıldığını sanır.Oysa bazı dağılmalar, yeniden kurulmanın ilk adımıdır. Bir gün gelir; alışılmış sesler susar.İnsan her sabah yürüdüğü yolları tanıyamaz olur.Aynaya baktığında gördüğü yüz tanıdık gelir ama içinden yükselen duygu…

Bu yazıyı oku

Önsöz Bu kitabı eline aldıysan, muhtemelen sen de hayatın bir yerinde durup düşünmüşsündür.Ben neredeyim…Nereye gidiyorum…Ve en önemlisi, ben gerçekten kimim… Bu sorulara kesin cevaplarım yok. Ben bu satırları yazarken kendimi senden farklı…

Bu yazıyı oku

İnsan bazen göründüğünden daha ağırdır.Ne yüz çizgileri…Ne gözlerin rengi…Ne de sözcüklerin kalınlığı bunu söylemez. Çünkü gerçek yükler ağırlıkla değil sessizlikle hissedilir. Bir an gelir insan kendini tartar…Kimse görmeden kimse söylemeden. ❖ Sessizlik,…

Bu yazıyı oku

İnsan bazen bir şeyleri kaybetmez.Sadece elinde tutmaktan vazgeçer. Bu vazgeçiş bir yenilgi değildir.Bir kabulleniş bile sayılmaz.Bu, yorgunluğun dürüst halidir. ❖ Çok konuşulan yerlerde gerçek saklanır.Çok açıklanan duygular hızla tükenir.İnsan bir noktadan sonra…

Bu yazıyı oku

İnsan bazen anlatmaz.Çünkü anlatmak hafifletmez.Bırakmak gerekir. Bu bir vazgeçiş değil.Bu bir kaçış değil.Bu yükü olması gereken yere bırakmaktır. ❖ Her şeyi taşıyan yorulur.Her şeyi söyleyen eksilir.Bazı kelimeler sahibine değil,zamana aittir. İşte o…

Bu yazıyı oku