ELBET

Dalda durmaz yaprak ha, vakti gelur
Rüzgar alur savurur, izun silur
Bu yol ince dediler, gene gidilur
Ömür bir yirde durur, biter elbet

Gençluk deduğun bir düş, tez uyanur
Gülen yüzler zamanla kara yanur
Ne yaşadunsa kalbe ağır konur
Külünden bir duman tüter elbet

Dünyayi alsan avcun içine da
Altun dizsen önüne sıra sıra
Bugün varsun, yarun düşersun tora
Gönülden bir sevda kalur elbet

Sevda yük olur ha, omuz çökerur
İnsan içe yanar, dışa gülerur
Bir ad düşer kalbe, kaçsan da durur
O ad seni bulur elbet

Yarun dediğun sisli dağdur ha
Bugün tek gerçektur, gerisi lafa
İstersen devrani çevir bin tarafa
Sonunda yol gene döner elbet

Kategoriler:


Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir