Bazı yolculuklar adımlarla ölçülmez.
Bazıları insanın içinde gerçekleşir.
Bu kitap boyunca kelimeler yürüdü.
Ama aslında yürüyen kelimeler değildi.
Yürüyen, insanın kendi kalbiydi.
İnsan hayatı boyunca birçok yol dener.
Bazı yollar ona başarı getirir.
Bazı yollar ona kayıp yaşatır.
Bazı yollar ise ona kendisini öğretir.
Bu kitap üçüncü yolun hikayesiydi.
Çünkü insanın en uzun yürüyüşü,
kendisine doğru attığı adımlardır.
Bu satırlar bir öğreti olmak için yazılmadı.
Bir rehber olmak için de yazılmadı.
Bu satırlar yalnızca bir hatırlatma olmak için yazıldı.
İnsanın zaten içinde taşıdığı hakikati,
yeniden duyabilmesi için…
Hayat çoğu zaman insanı dağıtır.
Planları değiştirir.
Yolları karıştırır.
Beklenmeyen kapılar açar.
Ama insan bir noktada şunu fark ediyor.
Dağılan her şey kayıp değildir.
Bazı dağılmalar, insanın kendisini yeniden kurması için gereklidir.
İnsan yol boyunca kırılır.
Bazen susar.
Bazen yorulur.
Bazen vazgeçmek ister.
Ama insanın içinde garip bir güç vardır.
Yeniden ayağa kalkabilen bir güç.
Yeniden sevebilen bir güç.
Yeniden başlayabilen bir güç.
Bu güç çoğu zaman dışarıdan gelmez.
Bu güç, insanın kendi içinden doğar.
İnsan kendisiyle yüzleştiğinde,
kendi gölgesini gördüğünde,
kendi yaralarını kabul ettiğinde…
İşte o zaman büyümeye başlar.
Bu kitap, insanın mükemmel olmasını anlatmaz.
İnsan zaten mükemmel değildir.
Bu kitap, insanın gerçek olmasını anlatır.
Çünkü gerçeklik, insanın en güçlü hâlidir.
On iki durak…
Her biri bir eşik…
Her biri bir hatırlayış…
Ve her eşikte insan, kendisine biraz daha yaklaşır.
Belki bu kitabı okurken bazı satırlarda kendini buldun.
Belki bazı cümleler sana tanıdık geldi.
Belki bazı yerlerde durup düşündün.
İşte yolculuk tam da burada gerçekleşti.
Çünkü insanın değişimi çoğu zaman büyük olaylarla değil,
küçük fark edişlerle başlar.
Hayat herkese farklı yollar sunar.
Ama her insanın içinde ortak bir arayış vardır.
Anlaşılmak…
Sevilmek…
Ve en önemlisi, kendisi olabilmek…
İnsan kendisi olabildiğinde,
hayatın yükü hafifler.
Zamanın baskısı azalır.
Kalbin sesi daha net duyulur.
Bu kitap burada sona eriyor.
Ama insanın yürüyüşü sona ermez.
Çünkü hayat, tamamlanan bir hikaye değil…
Sürekli yazılan bir yolculuktur.
Eğer bu satırlardan sonra yürüyüşüne biraz daha fark ederek devam edersen,
bu kitap görevini tamamlamış olacaktır.
