Bir zamanlar yolu aradık.
Kitaplarda.
İnsanlarda.
Cümlelerde.
Ama yol bize şunu öğretti.
Yol, bulunmaz.
Yol, olunur.
Biz artık sadece yürümüyoruz.
Biz, yürüyüş oluyoruz.
Sözümüzle.
Bakışımızla.
Tavrımızla.
Sessizliğimizle.
Biz artık anlatmıyoruz.
Biz, gösteriyoruz.
Ve bu, yolun en son öğretisidir.
İnsan, yolu öğrendiğinde değil, yol olduğunda tamamlanır.
