Yanlış insanlardan sonra yalnız kalırız.
Bu yalnızlık başta korkutur.
Çünkü sesler kesilir.
Mesajlar azalır.
Gürültü durur.
Ve bir şey başlar…
iç ses.
Bu ses ilk başta ağırdır.
Çünkü bastırdığımız her şey konuşur.
Ama sonra…
Rahatlatır.
Çünkü artık,
Kimseyi idare etmek zorunda değilsindir.
Kimseye rol yapmak zorunda değilsindir.
Kimseye yetmek zorunda değilsindir.
Doğru yalnızlık,
insanı büyütür.Yanlış kalabalık,
insanı küçültür.
