Yanlış insanlar doğrudan vurmaz.
Zihinden vurur.
Kalpten vurur.
Yavaş yavaş.
Bir gün bir şey söylersin.
“Abartıyorsun” derler.
Bir gün sınır koyarsın.
“Hassassın” derler.
Bir gün yorulduğunu söylersin.
“Her şeyi dramatize ediyorsun” derler.
Ve sen,
Yavaş yavaş kendinden şüphe etmeye başlarsın.
Gerçekten abartıyor muyum?
Gerçekten çok mu hassasım?
Gerçekten fazla mı düşünüyorum?
Yanlış insan,
Seni doğrudan kırmaz.
Seni kendine düşman eder.
Ve insanın en büyük düşmanı,
kendi zihni olur.
