Bir’e gelen insan eskiden çok konuşurdu.
Gidenleri anlatırdı.
Bırakanları anlatırdı.
Kıranları anlatırdı.
Anlamayanları anlatırdı.
Kendini anlatırken,
Onları da anlatırdı.
Ama zamanla fark eder.
Bazı insanlar gider.
Ve geri dönmez.
Ve bu, açıklama gerektirmez.
Gidenlerin arkasından konuşmak,
Çoğu zaman onları hayatında tutmaktır.
Sadece bedenen değil,
Zihnen tutmaktır.
Kalben tutmaktır.
Bir’e gelen insan artık bunu yapmaz.
Ne savunur.
Ne suçlar.
Ne açıklama yapar.
Sadece şunu der içinden.
Gitmek seçimdi.
Kalmak da seçimdi.
Ve herkes kendi seçimiyle yaşar.
Artık gidenlerin hikayesini taşımaz.
Çünkü artık kendi hikayesini yazmaktadır.
