Bir’e gelen insan için en zor derslerden biri budur.
Sevgi, kalmak zorunda olmak değildir.
Sevgi, katlanmak değildir.
Sevgi, kendini yok etmek değildir.
Bazı insanları seversin.
Ama onların yanında kalamazsın.
Çünkü orada küçülürsün.
Çünkü orada susarsın.
Çünkü orada kendin olamazsın.
Ve insan, bunu kabul ettiğinde olgunlaşır.
Çünkü sevgiyle vedalaşmak, nefretten daha zordur.
Ama bazen en doğru olan budur…
