Bir’e gelen insan artık her şeyi kelimeye dökmez.
Her duyguyu tarif etmeye çalışmaz.
Her acıyı açıklamaz.
Her sevinci sergilemez.
Çünkü bazı şeyler anlatıldığında küçülür.
Bazı şeyler söze gelince dağılır.
Bazı hisler sadece yaşandığında anlamlıdır.
Ve insan, her şeyi anlatmak zorunda olmadığını öğrendiğinde özgürleşir.
Çünkü artık başkalarının merakına hizmet etmez.
Artık herkesin bilmesine gerek duymaz.
Artık içini vitrin yapmaz.
İç, vitrin değildir.
İç, korunması gereken bir yerdir.
