Bir’e gelen insan bunu ayırt etmeyi öğrenir.
Herkes güler.
Ama herkes mutlu değildir.
Bazıları acıyı saklamak için güler.
Bazıları alıştığı için güler.
Bazıları anlatmamak için güler.
Bazıları anlaşılmamak için güler.
Ve insan bunu gördükçe, daha az hüküm verir.
Daha az yargılar.
Daha çok susar.
Çünkü her yüz, bir hikaye taşır.
Ve her hikaye, anlatılmaz.
Bazı hikayeler sadece yaşanır.
