Bir’e gelen insan artık herkes tarafından anlaşılmak istemez.
Eskiden isterdi.
Çok isterdi.
Yanlış anlaşılmaktan korkardı.
Hep düzeltmeye çalışırdı.
Hep açıklardı.
Hep toparlardı.
Ama bir gün fark eder.
Anlaşılmak her zaman iyi değildir.
Bazı insanlar anladığını sandığında bozar.
Bazı insanlar bildiğini sandığında sınır tanımaz.
Bazı insanlar içini bildiğinde yüklenir.
Bu yüzden Bir’e gelen insan şunu öğrenir.
Anlaşılmamak bazen korunmaktır.
Anlaşılmamak bazen saklanmaktır.
Anlaşılmamak bazen rahmettir.
Ve bu insanı kibirli yapmaz.
Sadece temkinli yapar.
