”Elif Gibi, Vav Gibi”

Elif, insanın doğruluşudur; Vav ise eğilişidir. Biri duruşu öğretir, diğeri edebi. İnsan bu iki hal arasında yoğrulur. Doğarken Vav gibidir; dünyaya tutunmayı öğrendikçe Elif olur. Sonra tekrar Vav’a dönerek bu dünyadan ayrılır; çünkü kul, başladığı hale geri döner. Sıfır olur yani…

Elif gibi dosdoğru durmak; haktan şaşmamak, dik ve net bir çizgide yürümektir. Rüzgardan etkilenmeyen bir duruş ister. Ancak Elif’in gölgesinde gizli bir imtihan vardır.

”Kibir.’

Dik durmayı bilmeyen insan eğrilir; fakat gerektiği yerde eğilmeyi bilmeyen de hayatın ağırlığı altında kırılır. Elif olmak gurur değil; iman, maya, öz ve vakar ister. Elif olan bilir ki, eğileceği tek yer Hak kapısıdır.

Vav teslimiyetin halidir. İnsanın anne karnındaki şeklidir; eğilmiş, korunmuş ve aciz. Cenindir yani…

İnsanın bu hali unuttuğu yerde kibir doğar. Vav bize haddimizi hatırlatır, “Sen kul olmanın şerefindesin.” Secde ise Vav’ın en yüce halidir. İnsan en yüksek mertebesine, en çok eğildiği anda ulaşır.

İnsanın yolculuğu, bu iki çizgi arasında devam eder.
Elif duruşun, onurun ve doğruluğun çizgisidir.
Vav teslimiyetin, merhametin, edep ve şükrün kıvrımıdır.

Olgun insan, sadece Elif olmayan, sadece Vav’da da kalmayan; ikisini de gerektiği yerde kuşanandır. Hayatta Elif gibi sağlam durur; Hak karşısında Vav gibi boyun eğer. Çünkü bilir ki doğruluk kibirsiz olmaz, tevazu eğilmeden anlaşılmaz.

İnsan Elif’in gururuna kapıldığında Vav ona acizliğini hatırlatır. Vav’ın kırılganlığında kaybolduğunda ise Elif onu doğrultur. İki hal, tek yol; iki harf, tek hakikat…

Hem duruş hem teslimiyet.

Dünyayı anlamak isteyen dik durmayı öğrenir; ahireti isteyen eğilmeyi. Dünyada Elif gibi vakur ol, ahirette Vav gibi huzura kapan. Asıl güç, gerektiği yerde eğilebilmektir. Kibir insanı toprağa yaklaştırmaz; ancak toprak insana hakikati öğretir.

Kulun yolu budur…

Yürürken Elif ol, secdede Vav.

Dünyada olunacak en doğru hal, sıfır olabilmektir; fanilikte yok olup hakikatte var olmak. Son nefeste hepimizin yapacağı bellidir…

Elif olarak durduğumuz hayatı, Vav olarak teslim ederiz.

Ve bütün sır şudur…
Elif gibi dimdik bir kalbin olsun;
Vav gibi mütevazı bir gönlün.

”Çünkü Hak, en çok dik duranları korur; en çok eğilenleri yüceltir.”

Kategoriler:


Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir