Kimse için değil, kendim için yazıyorum.
Alkışlar için değil, yüzleşmeler için.
Kaybettiklerimden değil, yeniden kalktıklarımdan güç alıyorum.
Çünkü insan en çok sıfırda tanır kendini.
Sıfır;
paranın bittiği yer değildir.
Sıfır;
dostların gittiği yer değildir.
Sıfır;
itibarın düştüğü yer değildir.
Sıfır,
maskenin düştüğü yerdir.
Sıfırda alkış yoktur.
Sıfırda vitrin yoktur.
Sıfırda rol yoktur.
Sadece sen kalırsın.
Ve en zor soru orada sorulur…
“Ben, ben miyim?”
Benim hikayem Sıfır’dan başlar.
Çünkü gerçek başlangıçlar, hep dibi görenlere aittir.
