Sıfır’dan sonra insanlar ikiye ayrılır…
Birincisi…
“Dünya kötü, herkes kötü, ben de kötü olayım” diyenler.
İkincisi…
“Bu kadar kötülüğün içinde ben insan kalacağım” diyenler.
Birinci grup çoğunluktur.
Çünkü kararmak kolaydır.
Çünkü sertleşmek kolaydır.
Çünkü başkasına benzemek kolaydır.
İkinci grup azdır.
Çünkü insan kalmak,
Bedel ister.
