Yalnızlık, insanı azaltır.
Ama azaltırken, saflaştırır.
Gürültü gider.
Gereksiz insanlar gider.
Yüzeysel bağlar gider.
Ve geriye şu soru kalır…
Ben kendimle kalabiliyor muyum?
Çoğu insan, bu soruya “hayır” cevabını verir.
Bu yüzden sürekli birilerine tutunur.
Birine bağımlı yaşar.
Bir şeylere sarılır.
Ama sıfırda insan şunu öğrenir…
Kimseye tutunarak ayağa kalkılmaz.
