-

”Sustum Senin Yüzünden”
Diz çöktürdün hayata, adınla başlar bu yara,İçimden bir şey koptu, bıraktığın o akşamda.Ses etmedim gidişine, gurur koydum yoluna,Ben susarken ağladım, sen güldün sonunda… Sustum senin yüzünden, ömrüm döndü zindana,Sadece bir çift göz…
-

”Yarım Kaldım”
Yolların sonuna geldim, yine sen çıkıyorsun,Bir ses var içimde hala, “dön” diye yalvarıyorsun.Ne yaptıysan unuttum, ne yaşadıysan yanımda,Ama beni bıraktığın gün, öldüm aslında… Yarım kaldım, sensiz kalan bir ömrün ortasında,Dağlar bile dayanmaz…
-

”Kül Kalbim”
Geceler boyu sustum, içime gömdüm seni,Ateşime kar yağdı, sönmedi hiç o beni.Bir fotoğraf köşede, solmuş bir veda gibi,Sen gidince anladım, yalnızlık kader gibi… Kül kalbim, kül olmuş içimdeki her nefes,Yandım ben, sen…
-

”Sana Susarak”
Nasıl sığdı bu yüreğe,Kırk yıllık bu yük, bu ateş?Hangi ara unuttun beni,Ben hala senden bir parça, bir nefes… Bir gölge bıraktın içimde,Silinmez, durulmaz, dinmez…Sensiz geçen her gecenin sonundaBir yanım eksilir, bir yanım…
-

”Kara Kedi”
Kara kedi girsin aramıza,Uğur getirsin otursun yanımıza.Geceye denk düştük senle böyle,En güzel tesadüf sensin bu söyle. Olsun, varsın gönlün dolu,Yolların ateş, gülüşün solu.Bize bu gece hafif bir delilik yaraşır,Yüz yüze bakalım, kim…
-

”Kurşun”
Geceme bir kurşun düştü,Adı senin gidişindi…Karanlık kadar keskin,Sessizlik kadar zehirliydin.Ben yaralarımla konuşurken,Sen yalanlarınla büyüdün.Bir ömrü çaldın benden,Bir de adil sandığım kalbimi… Ama bil ki;Ben düştüysem,Sıfırdan yeniden kalkarım.Seninle değil…Küllerimle var olurum artık. Sıfır…
-

”Yıkılsın Dünya”
Yıkılsın dünya…Varsın gök delinip yağsın üstüme,Varsın sokaklar karanlığa gömülsün,Sensiz bir günün bile anlamı yok bana. Bir sabah uyanıyorum,Adın yok penceremde.Rüzgar bile seni sormuyor artık,Sanki ayrılığın bile yoruldu bu sevdaya. Yüreğimde bir düğüm…
-

”Bir Telaş Var İçimde”
Bir telaş var içimde…Sana yetişememekten değil,Senin beni unutmandan korkuyorum.Bir adım geciksem,Kader kapıyı üstüme kapatacakmış gibi…Bir adım öne çıksam,Kalbim düğümlenecekmiş gibi. Geceyi bölen o ince sessizlikte…Adını sayıklayan rüzgarı duyuyorum.Evlerin ışıkları bir bir sönüyor,Ama…
-

”Yar”
Gece çöktü, ay eğildi saçlarının ucuna,Karanlık bile adını bağırdı yıldızlara.Ben gölgelerle konuşurken sen,Gecenin kalbinde sakladığım büyüydün…Kimseler görmedi yüreğimdeki sırları,Senle başlar, senle biterdi masallarım. “Yar… sen varsan dünya tamam,Yoksan her şey yarım…” Kara…
-

”Kara Sevdaaam…”
Gecenin orta yerinde çöktü üstüme adın,Bir duman gibi doldu ciğerime,Ne içsem geçmedi, ne unutsam bitmedi…Sen;Kaderin karanlık yazısı gibi kazındın ömrüme. Sözlerime bakma…Ben susarak sevmiştim seni,Sen koşarak terk ettin beni. Kara sevdaaam…Yüreğime çöktü…
-

”Ah be yar”
Ah be yar…Senin adın geçince bile titriyor içim,Hala sana ağlıyor bu kör, bu yorgun kalbim… Ben seni severken yanmadım,Sen gidince kül oldum.Bir gelsen, bir dokunsan,Bu ölü nefes yeniden can bulurdu. Duy beni!Ben…
-

”Bak”
Bak…Bu kalpte açtığın yara küçük değildi,Ben sustum, kader sustu ama acı susmadı. Sen gittiğini sandın,Ben bittim sandın,Ama bilmezsin…Bazı adamlar yıkılmaz, sadece içten çöker,Sonra oradan yeniden doğrulur. Ben doğruldum.Seninle değil, sen gittiğin için.…

