Gurur, insanın en ağır yüküdür.
Ama insan bunu taşıdığını sanır.
Ta ki sıfıra düşene kadar.
Sıfır’da şunları öğrenirsin…
Kimse seni beklemiyor.
Kimse borçlu hissetmiyor.
Kimse senin çöküşünü önemsemiyor.
Ve insan şunu fark eder.
Ben sandığım kadar önemli değilim.
Bu cümle,
insanın ya kırılacağı
Ya da özgürleşeceği yerdir.
Çünkü gurur kırıldığında iki şey olur…
Ya insan küçülür…
Ya da insan hafifler.
Küçülenler hırçınlaşır. Başkalarına zarar verir.
Hafifleyenler derinleşir. Özüne döner…
